اكْباد : ( ع . ا ) . جِ كَبِد و كِبْد اكّال : ( ع . ص ) . خورنده و قاضم . ( ناظم الاطباء ) . - اكال غليظ : پرخور ستبر . بسيار خوار درشت هيكل . ( فرهنگ فارسى معين ) . دارويى كه بشرهء گوشت را و قرحه اى كه بر آن است بخورد . دوايى كه گوشت را بريزاند . دوايى كه پوست و گوشت ببرد : حامض ريكه از داروهاى اكال است . اسيد بريك اكال است . هو الدواء الذى يبلغ من تحليله و تقريحه أن ينقص من جواهر اللحم مثل الزنجار . « 1 » هر چه كه به سبب افراط تحليل و جلا و تفريق نفوذ ، نقصان جوهر عضو نمايد . ( تحفهء حكيم مؤمن ) . اكال : ( ع . ا ) . جِ اكل و اكُل . ( ناظم الاطباء ) . ر . ك - : اكل . ( ا مص ) . خارش . ( ناظم الاطباء ) . خارش . ( مهذب الاسماء ) . اكالِب : ( ع . ا ) . جِ كَلب . ( منتهى الارب ) . اكالّة : ( ع . ص ) . اكاله . بسيارخورنده . ( غياث اللغات ) . هر چه به سبب افراط تحليل و جلا و تفريق نفوذ نقصان جوهر عضو نمايد . ( تحفهء حكيم مؤمن ) . تأنيث اكال : ادويه اكاله . اخلاط اكاله . مرهم اكالة . ( يادداشت مؤلف ) . - داروهاى اكاله : داروها و مواد شيميايى سوزاننده . داروهاى تلخ و زننده . داروهاى تحليل برندهء انساج كه غالباً سمى هم مىباشند از قبيل نيترات دارژان و آمونياك و غيره . ( فرهنگ فارسى معين ) . و ر . ك - : اكال . اكاليب : ( ع . ا ) . جِ كلب ، به معنى سگ . ( آنندراج ) . اكالب . الْتِحام : پيوسته شدن جراحت . ( تاج المصادر بيهقى ) . الْتِحام : ( ع . مص ) . كفشير گرفتن جراحت و سر استوار كردن آن . ( منتهى الارب ) . پيوسته شدن جراحت . ( تاج المصادر بيهقى ) . الْتِصاق : ( ع . مص ) . پيوسته شدن به چيزى . ( تاج المصادر بيهقى ) . التزاق . التساق . ر . ك - : التساق . ( ا ) . بيمارى است چشم را و آن دوسيده شدن هر دو پلك چشم است از يك گوشهء چشم يا دو گوشهء آن و يا تمام دو پلك و گاه دوسيده شدن هر دو پلك بر طبقهء ملتحمه و آن بيشتر از سوء عمل جراحى كه از پيش كرده‌اند پيدا شود . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) .

--> ( 1 ) . كتاب دوم قانون ابو على سينا ، ص 149 .